پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۷

ای توده که جهل در سرشت من و توست

هشدار که گاه زرع و کشت من و توست

تا شب پی حق خویش از پا منشین

برخیز که روز سرنوشت من و توست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹آن عهد که بسته شد میان من و دوست
  2. شمارهٔ ۶۰چون مرکز ثقل ما به جز مجلس نیست
  3. شمارهٔ ۶۱این فقر و فنا برای ما مایل کیست
  4. شمارهٔ ۶۲این زمزمه های شوم را قائل کیست
  5. شمارهٔ ۶۳ای کاهن خودپرست، معبود تو کیست
  6. شمارهٔ ۶۴ - کابینهٔ سردار سپهبا مشت و لگد معنی امنیت چیست؟
  7. شمارهٔ ۶۵با آنکه غنی خزانه دولت نیست
  8. شمارهٔ ۶۶آنکس که ز راه جور شد شادان کیست
همه‌ی رباعیات ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.