پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۸

تا کی پی فردوس سراپا پوئی

گه بسته رنگ و گاه خسته بوئی

سردار تو از اصل مپرداز به فرع

رو خربزه خورباش چه بستان جوئی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۰دربند آویز اگر رهائی طلبی
  2. شمارهٔ ۱۳۱چشمش نسبت به می پرستان چه دهی
  3. شمارهٔ ۱۳۲تاکی ز پی خدا به خلق انگیزی
  4. شمارهٔ ۱۳۳صوفی صفت بدرگی آخر تا کی
  5. شمارهٔ ۱۳۴رخساره به خون صد پیم افزون شوئی
  6. شمارهٔ ۱۳۵بر کرده غراب چند از یاوه پری
  7. شمارهٔ ۱۳۶گر فضل به علم و خط و دفتر بودی
  8. شمارهٔ ۱۳۷تا کی به خود افزون زخدا کم گردی
همه‌ی رباعیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.