پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۶

تا کی گوئی قطره فروهل یم جو

گشتم خفه زین پر نفسی ها کم گو

گفتی که خداست آدم آری آری

... شغال مرده سگ آدم کو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۸گیتی همه پیدا و نهان...به
  2. شمارهٔ ۱۱۹زی آن ز نخم مراین دل نامه سیاه
  3. شمارهٔ ۱۲۰زد بر دل من نرگس شیدای تو راه
  4. شمارهٔ ۱۲۱برسیم سپید ذقن آن خال سیاه
  5. شمارهٔ ۱۲۲جز ما و دل وین خرد بیگانه
  6. شمارهٔ ۱۲۳مفتی چه سر اندر پی درویشانی
  7. شمارهٔ ۱۲۴رازی رانم ترا به کس بر مسرای
  8. شمارهٔ ۱۲۵خیام که داشت پیشی از ما قدمی
همه‌ی رباعیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.