واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳ - قهوه و غلیان
هر دو دودند قهوه و غلیان
لیکن این یابس است و آن مایع
تا به کی زین دو دود، خواهی کرد
خانه عمر خویش را ضایع؟
واعظ قزوینی
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۵ - ترتیب سور قرآنیگر بترتیب ندانی سور قرآنی
- شمارهٔ ۶ - در ستایش صدر اعظم و بث الشکوی و آفرین شاه عباس ثانیای فلک قدر که از افسر خاک در شاه
- شمارهٔ ۷ - پندغم همسایه خود خور که از آزادگیست
درباره‌ی واعظ قزوینی
میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.