پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲

گفم که غم عشق تو میمون کندم

کی دانستم که دیده پر خون کندم

ای جان جهان من از تو کی برگردم

دور از تو مگر اجل شبیخون کندم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴ای شاهد شیرین شکرخا که توئی
  2. شمارهٔ ۱۵ای شاه جهان جشن فریدون کردی
  3. شمارهٔ ۱۶ای تهمت من کشیده از خلق بسی
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.