شمارهٔ ۱ - قطعه
چه حاجت است بدیک سیاه بستانرا
گرفت بابد دیوان من بدیک سیاه
سیاه باد دل و روی و روزگار کسی
که نیست مادح صدر و ضیاء دین اله
نمود کوته دست عنا ز دامن من
بود ز دامن او دست درد و غم کوتاه
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۳ - نظام الدیننظام الدین شه والای میران
- شمارهٔ ۴ - قاضی سدیدمحترم قاضی سدید ای خلق را
- شمارهٔ ۵شه امیر نژادی وزیر والا قدر
- شمارهٔ ۶ - قطعهخواجه محمد بن محمد که بی بهار
- شمارهٔ ۷ - سرای بهشتدر خاک شایقی و نجیبی نگاه کرد
- شمارهٔ ۸ - دهقان زادهمدح دهقان زاده طبع از زنگ بزداید مرا
- شمارهٔ ۹ - نور دیننور دین نور عین مهر و وفا
- شمارهٔ ۱۰ - سوگند ماخسرو آل امیران ای امیران سخن
درباره‌ی سوزنی سمرقندی
شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.