پرش به محتوای اصلی
شاطر عباس صبوحی شاطر عباس صبوحی

دوبیتی‌ها

ستمگر

هر قدر زلف تو ای سلسله مو سلسله دارد

به همان قدر دلم از تو ستمگر گله دارد

گفتی‌ام صبر نما تا ز لبم کام بگیری

آخر ای سنگدل این دل چقدر حوصله دارد

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. نقاشکشید نقش تو نقاش و اشتباه کشید
  2. برزخدست برزخ گرفت و سوخت مرا
  3. دود سیهدر آب پر غراب افتاده مگیر
  4. گهرهر روز گرفت خانهٔ کعبه شرف
  5. بدرنموده گوشهٔ ابرو به من مهی لب بام
  6. آهومُردَم از حَسرَتِ آهورَوِشان و رَمِشان
  7. ماکوخیّاط پسری بود به دستش ماکو
  8. عاقبت به خیرترسا پسرا مسیح سیرم کردی
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

شاطر عباس صبوحی درباره‌ی شاطر عباس صبوحی

شاطر عباس متخلص به صبوحی، تولد او را به سال ۱۲۷۵ هجری قمری در شهر قم، اقامتگاهش را تهران، نام پدر او را کربلایی محمد علی و نام جدش را مشهدی مراد نوشته‌اند، دربارۀ سیما و قد و قامت و اخلاقش چنین گفته‌اند: قامتی متوسط به حد اعتدال داشت، چهارشانه، دارای موی مشکی، ابروان پر پشت و دیدگانی فراخ و گشاده بود. کلفتی لبان و خوش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.