شمارهٔ ۲
همه واذیج پر‌انگور و همه‌جای عصیر
رنج ورزید و کنون بربخورد برزگرا
ادامه‌ی ابیات پراکنده
- شمارهٔ ۴بهر دنیا تا به کی کالیدنت
- شمارهٔ ۵فری ز آن زلف مشکینش چو زنجیر
- شمارهٔ ۶روی مرا هجر کرد زرد‌تر از زر
- شمارهٔ ۷هر که او در ره رود سرمست و شوخ
- شمارهٔ ۸صاحبا! صد بهینه و مه و سال
- شمارهٔ ۹کجا تو باشی گردند بی‌‌خطر خوبان
- شمارهٔ ۱۰بر دل مکن مسلط گفتار هر لتنبر
- شمارهٔ ۱۱به چاه سیصد باز اندرم من از غم او
درباره‌ی شاکر بخارایی
شاعر بزرگ نیمهٔ اول قرن چهارم هجری است. از احوال و زندگانی او اطلاعی موجود نیست.نزدیک‌ترین کسی که نامی از او برده، خسروانی شاعر معروف اواسط قرن چهارم است که می‌گوید: همی حسد کنم و سال و ماه شرک برمبه مرگ بوالمثل و مرگ شاکر (و) جلاب منوچهری دامغانی در قصیدهٔ خود در مدح عنصری به پنج شاعر بخارایی اشاره دارد که بطور یقین...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.