پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵۷

یک جو غم ایام نداریم خوشیم

گر چاشت رسد شام نداریم خوشیم

چون پخته به ما می ‌رسد از عالم غیب

یک جو طمع خام نداریم خوشیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۵۹عمری است که زنده به حیات اویم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۶۰از لوح وجود بخوان تو حافظ قرآن
  3. رباعی شمارهٔ ۲۶۱مائیم ز خود وجود پرداختگان
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶۲ای خواجه به جامهٔ کسان ناز مکن
  5. رباعی شمارهٔ ۲۶۳در هر نفسی کسب کمالی می کن
  6. رباعی شمارهٔ ۲۶۴گفتم شاهم گفت که از دولت من
  7. رباعی شمارهٔ ۲۶۵دل مغز حقیقت است تن پوست ببین
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶۶در سایهٔ او تو آفتابش می ‌بین
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.