شمارهٔ ۱۲۵

ادامه‌ی مفردات

1. شمارهٔ ۱۲۷در وصف و کمال قدر او گفت
2. شمارهٔ ۱۲۸دل حاضر دار با خدایت
3. شمارهٔ ۱۲۹دل مغرب نور ماه شاهی است
4. شمارهٔ ۱۳۰دل نرم و کف بخشنده آن گاه
5. شمارهٔ ۱۳۱دلم آئینهٔ حق است از حق
6. شمارهٔ ۱۳۲دهن و چشم و لبت هر سه به هم خوب افتاد
7. شمارهٔ ۱۳۳دیدهٔ ما چو نور او بیند
8. شمارهٔ ۱۳۴ذاتی و چه ذات ، ذات موصوف من است