پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۳۰

هر دم بر آب چشم ما نقش خیالی می کشد

هر لحظه از حالی دگر ما را به حالی می کشد

سلطان عشقش هر زمان ما را مثالی می دهد

و آن بی مثال از خود به روی ما مثالی می کشد

گر دل به دلبر می کشد او می کشد دل را به خود

کوشش چه کار آید مرا صاحب کمالی می کشد

و آن رند مست از جام او آب زلالی می کشد

ساقی همیشه از کرم جامی به رندی می دهد

تاتو نپنداری مرا میلم به مالی می کشد

من نعمت الله یافتم نعمت به عالم می دهم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۵۳۲چشم ما نقش خیال او بر آتش می کشد
  2. غزل شمارهٔ ۵۳۳مدام جام می او حیات می بخشد
  3. غزل شمارهٔ ۵۳۴ترک سرمستی مرا دامن‌کشانم می‌کشد
  4. غزل شمارهٔ ۵۳۵هر کسی نقشی بر آبی می کشند
  5. غزل شمارهٔ ۵۳۶می محبت او راحتی به جان بخشد
  6. غزل شمارهٔ ۵۳۷هرچه بخشد خدا به ما بخشد
  7. غزل شمارهٔ ۵۳۸نعمت الله خدا به ما بخشید
  8. غزل شمارهٔ ۵۳۹نعمت الله خدا به ما بخشید
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.