شمارهٔ ۶

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۸دهان دارد چو یک پسته، لبان دارد به می شسته
2. شمارهٔ ۹زمانه از این هر دوان بگذرد
3. شمارهٔ ۱۰صفّ دشمن تو را ناستد پیش
4. شمارهٔ ۱۱هر که باشد تشنه و چشمه نیابد هیچ‌ جای
5. شمارهٔ ۱۲آن کسی را که دل بود نالان
6. شمارهٔ ۱۳در کوی تو ابیشه همی گردم ای نگار
7. شمارهٔ ۱۴ای کار تو ز کار زمانه نمونه‌تر
8. شمارهٔ ۱۵ای من رهی آن روی چون قمر