پرش به محتوای اصلی
صامت بروجردی صامت بروجردی

کتاب المواد و التاریخ

شمارهٔ ۵۳ - تاریخ مرحوم نوائی

آن مونس فرزانه که ما را بود استاد

چون ملک جهان را ز پی خلد ز کف داد

(صامت) بنوشت از پی تاریخ وفاتش

رضوان به نوا جای نوایی به جنان داد

ادامه‌ی کتاب المواد و التاریخ

  1. شمارهٔ ۵۵ - ماده تاریخبه عرش سود سر فخر خویشتن را فرش
  2. شمارهٔ ۵۶ - دو بیت دیگربه وصف روی تو گفتم که این گل خودروست
  3. شمارهٔ ۵۷ - دو بیت دیگرهرچه از من زدوا بروی تو بیداد رود
  4. شمارهٔ ۵۸ - دو بیت دیگرتا بود در دریده اشک امشب مجال خواب نیست
  5. شمارهٔ ۵۹ - دو بیت دیگردلم ز دست جفایت ز بس به تنگ آمد
  6. شمارهٔ ۶۰ - دو بیت دیگردر حشر رسولان خلف روی خراشند
  7. شمارهٔ ۶۱ - دو بیت دیگرتوانگران که هم سیم و زر زیاده کنند
  8. شمارهٔ ۶۲ - دو بیت دیگرز مسخرجات خیالات من
همه‌ی کتاب المواد و التاریخ ←

صامت بروجردی درباره‌ی صامت بروجردی

میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری تولد و وفات در بروجرد)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.