پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی کتاب المواد و التاریخ

  1. شمارهٔ ۲۷صد شکر که دفترم به پایان آمد
  2. شمارهٔ ۲۸افسوس که اولاد علی زار شدند
  3. شمارهٔ ۲۹چون تیر که از کمان هوادار شود
  4. شمارهٔ ۳۰ز ابنای زمانه آنچنان رنجیدم
  5. شمارهٔ ۳۱در سایه رحمت تو تا جا دارم
  6. شمارهٔ ۳۲ای راه‌نمای خلق گم شد راهم
  7. شمارهٔ ۳۳هر چند ز غم چهره کاهی دارم
  8. شمارهٔ ۳۴من نامده‌ام که جان ز میدان ببرم
همه‌ی کتاب المواد و التاریخ ←

صامت بروجردی درباره‌ی صامت بروجردی

میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری تولد و وفات در بروجرد)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.