۳۵۰- مولانا رضایی

ادامه‌ی صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

1. ۳۵۲- سیماییاز مردم مشهد است و در تقلید، تقلید تیتال میکند اما بدو نمیرسید تیتال مسخره ی مقرر و مقلد بی نظیر خراسان بود. در تزریق گویی چنان ماهر و استاد بوده که چند بیت بلکه هزار بیت در یکساعت میگوید، میگوید که این مطلع را خود گفته ام اما من باور نمیدارم
2. ۳۵۳- انصاری قمیاز شعرای زمان سلطان یعقوب بود . شعرش روان و عام پسند است . این مطلع از اوست :
3. ۳۵۴- مولانا خردیاز دارالمؤمنین قم است مرد بی تعین و بی تکلف است اما در شعر خصوصا غزل، معانی خاص عاشقانه بسیار دارد. این مطلع از او است :
4. ۳۵۵- مولانا قدیمی نقاشاصلش از گیلان است مصور خوبست و در شاعری خود را کمتر از دیگران نمیداند، این دو بیت از اوست :
5. ۳۵۶- مولانا مشفقی بغدادیدر خدمت مولانا لسانی می بود بلکه مولانا را بجای فرزند بود. بخدمت اصحاب شعر بسیار رسیده و در قواعد شعر وقوفی دارد و اوقات بتقوی و طهارت میگذراند و در جواب غزل شیخ کمال خجندی که مطلعش اینست :
6. ۳۵۷- مولانا جانبیتبریزی است و به بگل کاری اوقات میگذراند این از اوست :
7. ۳۵۸- غزالیابریشم فروشی میکند ظرفا او را میمون الشعرا گفته اند از اینکه روی بدی دارد هر چند جهد کرد که از این در گذرند صورت نه بست این مطلع از اوست :
8. ۳۵۹- طفیلیاصلش از مملوکان جهانشاه پادشاه است اوقات به دستار بندی میگذرانید این مطلع از اوست: