پرش به محتوای اصلی
سام میرزا صفوی سام میرزا صفوی

صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

۵۷۱- مولانا قاضی نعیمی گنابادی

مردی شریف و طالب علم است و در علم سیاق مهارت تمام دارد بسیار فصیح و خوش صحبت است این دو مطلع از اوست :

پی بکوی دلبر ابرو کمانی برده ام

خانه او را نمیدانم، گمانی برده ام

شده مردمان چشمم بامیدت اشکباران

چه شود اگر در آیی ز در امیدواران

ادامه‌ی صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

  1. ۵۷۳- مولانا غریبی ا سترآبادیمرد بی تعین و فقیر است این مطلع از اوست :
  2. ۵۷۴- مولانا فکری استر آبادیبصحافی اوقات میگذراند و گاهی هم شعر میگوید این مطلع از اوست :
  3. ۵۷۵- مولانا فرخی قزوینیگر چه از روستای قزوین است اما در شهر متولد شده و از جمله طالبعلمان شهر مذکور است و بشعر نیز گاهی تشویش خود میدهد . این شعر از آنجمله است .
  4. ۵۷۶- مولانا ابوالمکارم قزوینیاز شعرای بسیار گوی شهر قزوین است این مطلع از اوست :
  5. ۵۷۷- مولانا خواجه فدایی تبریزیاز خواجه زاده های تبریز است و طبع خوب دارد این مطلع و بیت از اوست :
  6. ۵۷۸- مولانا معروف رمالی تبریزیدر علم رمل مهارت تمام داشت این مطلع از او معروف و مشهور است:
  7. ۵۷۹- مولانا ذاتی لاریدر تبریز به صحافی اوقات میگذراند این مطلع در تعریف شهر مذکور از اوست :
  8. ۵۸۰- مولانا رحمی تبریزیمرد بی تعین و لاابالی بود و از فسق و فجور اجتناب نمی نمود . اما رحم الهی از گناه رحمی زیاده است. امید که او را بدین گناهان نگیرد و بدین رباعی به بخشد :
همه‌ی صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا ←

سام میرزا صفوی درباره‌ی سام میرزا صفوی

ابوالنصر سام میرزا صفوی (تولد ۹۲۳ قمری در مراغه، وفات ۹۷۵ قمری در قلعهٔ قهقهه در نزدیکی مشگین‌شهر) از فرزندان شاه اسماعیل یکم صفوی است که اهل هنر بوده و کتاب تذکرهٔ سامی یا تحفهٔ سامی را به سال ۹۵۷ قمری نوشته است. در زمینهٔ خوشنویسی هم از او آثار قابل توجهی باقی است. سام میرزا به تحریک اطرافیانش یک بار به سرپیچی از بر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.