۵۵۹- مولانا بیانی بحرآبادی

ادامه‌ی صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

1. ۵۶۱- مولانا عرفی تبریزیمردی فقیر و دردمند است در بحر گوی و چوگان مولانا عارفی مثنوی گفته این چند بیت در صفت حسن از آن کتاب است :
2. ۵۶۲- مولانا جاروبی هرویمردی عاشق پیشه لوند بود . اما عاشقی او بصورت خوب نبود بلکه هر که حاکم و بزرگ بود او عاشقش می شد چنانکه در قندهار عاشق بابر پادشاه شده بود و پادشاه مذکور در سن پنجاه سالگی بود و گویند با وجود پیری بسیار بد قیافت بوده و مولانای مذکور را بدین واسطه ایذای بلی
3. ۵۶۳- مولانا تزریقی بیارجندیبتاجدوزی اوقات میگذراند و در هزل اشعار بسیار دارد که لایق سیاق این کتاب نیست و فی الواقع در آن باب معنی های خوب دارد و سحر کرده اما در این اوقات تایب شده و شعر معقول میخواهد بگوید اما نا معقول میگوید این مطلع از اوست :
4. ۵۶۴- مولانا خالصی تبریزیمردی حریص و زرپرست بود در مدت سی سال زر جمع کرد
5. ۵۶۵- مولانا محیی ورجردیاز ولایت ورجرد همدانست مرد فقیر گوشه نشین خوش طبع است این مطلع از اوست :
6. ۵۶۶- مولانا مقصدی ساوجیاز شهر ساوه است این مطلع و بیت از اوست :
7. ۵۶۷- مولانا صیفی ساوه ایوصفش از تخلص معلوم این مطلع از او است :
8. ۵۶۸- مولانا قراضی قزوینیاز شعرای قزوین است و مرد عامی است اما شعر بسیار در منقبت و غیره دارد و این بیت از اوست :