پرش به محتوای اصلی
سام میرزا صفوی سام میرزا صفوی

صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

۵۱۱- مولانا دهقانی تهرانی

بمکتب داری اشتغال مینمود و مرض جوع بر مزاجش غالب بود گویند در سفری آذوقه اش آخر شده بود جامه خود میخورد! از صلاحیتی خالی نبود این شعر از اوست :

بهر نثار برکف خود جان نهاده ایم

لعل لب تو جانا جامیست پر ز باده

ادامه‌ی صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

  1. ۵۱۳- مولانا روحی رازیبرادر نیستی است طبعش در شعر مرغوب افتاده بود این مطلع از اوست:
  2. ۵۱۴- مولانا وفایی رازیاز جمله مریدان نور بخشیه است و خود را در نظر مردمان بلند مرتبه می نمود، این مطلع از اوست :
  3. ۵۱۵- مولانا عبدی تهرانیاین مطلع بر خلاف اشعار دیگرش خوب واقع شده :
  4. ۵۱۶- مولانا صحرایی تهرانیدر بعضی از ولایات ری بقابضی اوقات ضایع میکند و اشعار ناهموار میگوید، این مطلع از اوست :
  5. ۵۱۷- مولانا حقی تهرانیدر ولایت ری متولی یکی از مزارات است مردی زبان آور است، این مطلع از اوست :
  6. ۵۱۸- مولانا زین الدین سلطان سایلی تهراتیکدخدا زاده ی قصبه تهران است من در این حیرانم که این تخلص ناملایم بآن اسم و لقب نامعقول چون جمع شده؟!
  7. ۵۱۹- مولانا خموشی رازیاز دیار ری است و مردی بی تعین، این رباعی از اوست :
  8. ۵۲۰- مولانا همدمی تهرانیدر قصبه تهران به عطاری مشغولست این مطلع از اوست :
همه‌ی صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا ←

سام میرزا صفوی درباره‌ی سام میرزا صفوی

ابوالنصر سام میرزا صفوی (تولد ۹۲۳ قمری در مراغه، وفات ۹۷۵ قمری در قلعهٔ قهقهه در نزدیکی مشگین‌شهر) از فرزندان شاه اسماعیل یکم صفوی است که اهل هنر بوده و کتاب تذکرهٔ سامی یا تحفهٔ سامی را به سال ۹۵۷ قمری نوشته است. در زمینهٔ خوشنویسی هم از او آثار قابل توجهی باقی است. سام میرزا به تحریک اطرافیانش یک بار به سرپیچی از بر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.