۴۹۵- مولانا شوخی هروی

ادامه‌ی صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

1. ۴۹۷- مولانا معزی لنکاز ولایت زواره ی خراسان است در شعر همین تخلص دارد چه در عمر خود همین یک مطلع گفته بود :
2. ۴۹۸- فیضی یزدیدر شهر خود به عصاری اوقات میگذراند. بسیار فقیر و درویش نهاد است و شعر او خالی از لطافتی نیست . این دو مطلع از اوست :
3. ۴۹۹- مولانا قطبی گنابادیمردی درویش و متقی است و اکثر اوقات او بشاعری صرف میشود. در قوافی غلط بسیار میکند این مطلع از اوست :
4. ۵۰۰- مولانا غیاث قافیه ایمولدش هرات بود و وجه تسمیه او اینست که هر قصیده و غزلی که میگفت چندانکه قافیه داشت میگفت . اگر چه غزلی صد بیت می شد و اگر دیگری قافیه پیدا کردی که او نگفته بودی زر داده میخرید! و داخل شعر خود می ساخت و اصلا مقید بمعنی نبود، خواجه حبیب الله ساوه ای که وزیر
5. ۵۰۱- مولانا غیاثی تونیمردی فقیر و درویش نهاد بود اوقات او بمکتب داری میگذشت، این مطلع از اوست :
6. ۵۰۲- مولانا قطبی تونیولد غیاثی مذکور بود و فضایل او از پدر زیاده است این مطلع در جواب پدر گفته :
7. ۵۰۳- مولانا نگاهی هرویمولدش هراتست و اوقات او بکتابت میگذرد و هر روز چها بار افیون میخورد این مطلع از اوست :
8. ۵۰۴- مولانا عشقی تهرانیاز جمله شعرای هذیان گوست گاهی مثل این شعری میگوید :