سام میرزا صفوی
۳۶۷- مولانا وداعی
از ولایت خراسان است این مطلع از اوست :
تا زلف دو تای تو بلای دل ما شد
سودای دل ما که یکی بود دو تا شد
سام میرزا صفوی
ادامه‌ی صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
- ۳۶۹- معانی یزدیدر شاعری خود را کم از شعرای نامی نمیداند اما در شعر او بموجب المعنی فی بطن شاعر بحسب ظاهر معانی کم میتوان یافت هر چند تخلصش معانی است
- ۳۷۰- وفایی سبزواریبکسب والا بافی مشغول است که آنهم شعر بافی است و بقدر از تواریخ نیز وقوفی دارد این مطلع از اوست :
- ۳۷۱- جفایی استر آبادیمردی یتیم و عاشق پیشه، استر آبادیست و شب گرد روزی رقیبی باو رسیده بیکدیگر افتادند و به تیغ تیز با یکدیگر بنیاد جنک کردند و بزخم تیغ بیدریغ هر دو از پای در آمدند و مضمون این بیت به فعل آوردند :
- ۳۷۲- فردی تبریزیاول بکسب علاقه بندی مشغول بود و از معما و دیگر فنون و شعر خالی نبود آخر جذبه ای باو رسیده ترک علاقه بندی کرد و علایق دنیا را نیز هم چنین، سرو پا برهنه میگردد این مطلع از اوست و مناسبتی بحال خودش دارد:
- ۳۷۳- عشقی تبریزیمعمایی و کتابه نویس خوب است و گاهی شعر هم میگوید این مطلع از اوست:
- ۳۷۴- صبوحی شیرازیبه کمر بافی اوقات میگذراند، این مطلع از اوست :
- ۳۷۵- حاصلی تبریزیاز ابریشم فروشی اوقات میگذراند و گاهی شعر نیز میگوید این مطلع از اوست :
- ۳۷۶- عزیزی قزوینیبکسب پوستین دوزی در تبریز اوقات میگذراند این دو مطلع از اوست :
درباره‌ی سام میرزا صفوی
ابوالنصر سام میرزا صفوی (تولد ۹۲۳ قمری در مراغه، وفات ۹۷۵ قمری در قلعهٔ قهقهه در نزدیکی مشگین‌شهر) از فرزندان شاه اسماعیل یکم صفوی است که اهل هنر بوده و کتاب تذکرهٔ سامی یا تحفهٔ سامی را به سال ۹۵۷ قمری نوشته است. در زمینهٔ خوشنویسی هم از او آثار قابل توجهی باقی است. سام میرزا به تحریک اطرافیانش یک بار به سرپیچی از بر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.