سام میرزا صفوی
صحیفهٔ چهارم در ذکر حضرات واجب التعظیم
۲۶۱- حافظ خو گره
تبریزیست و نقش ها و صورت ها را طوری می بندد و در هجو عمل ها دارد و از جمله برای مولانا زینی که بغایت سیاه و جسیم بود عملی بسته تاریخ وفات او خرس سیاه پیدا کرده و روی برویش بسیار میخواند و بسیار میخورد با وجود آواز گرفته خوانندگی هم میکند و اعتقاد تمام بشعر خود دارد خاطر به زیب و زینت خود می گمارد و خود آرای است تخلصش فراقی است این مطلع از اوست :
دمبدم میگردم از شوق لب لعل تو مست
لعل جان بخش تو را خاصیت بسیار هست