۲۴۳- مولانا عبدی

ادامه‌ی صحیفهٔ چهارم در ذکر حضرات واجب التعظیم

1. ۲۴۵- مولانا عبدالکریم پادشاهبرادر مولانا انیسی است . وجه تسمیه او آنکه دماغش پریشانی پیدا کرده و خود را پادشاه نام کرد و بمردم حکم های غریب میکرد. اما فقیر و کم آزار بود نستعلیق را در روش برادر خوب مینوشت و رقم میکرد « کتبه خدا » و گاهی نوشتی که « کتبه زرافه » و رقم مقرری که مینوشت
2. ۲۴۶- خواجه حافظ بابا جاناز تربت خراسان است و خط نستعلیق را خوب مینوشت در نقاری و زرفشانی در استخوان استاد بود . در سازها عود و شتر غو را بنوعی می نواخت که باعتقاد من کسی به از او ننواخته، بسیار خلیق و درویش نهاد بود، و در عمل عروض و معما طبعش خوب و ذوقش مرغوب بود. این دو مطلع از
3. ۲۴۷- مولانا ملکاصلش از قزوین است و بعضی گویند از تبریز، اکثر خطوط خصوصا نستعلیق را بسیار خوب مینوشت و در موسیقی و شعر نیز وقوف تمام دارد در معما نیز بد نیست . این مطلع از اوست :
4. ۲۴۸- مولانا ابراهیماز استر آباد است و خصوصا نستعلیق را خوب مینویسد بنابراین مدتی منشی سرکار آستانه رضیه رضویه علی ساکنهم السلام والتحیه بود این مطلع از اوست :
5. ۲۴۹- مولانا اسمعیلپسر مولانا ابراهیم مذکور است این مطلع از اوست .خط نستعلیق بد نمینویسد :
6. ۲۵۰- مولانا سلطانمحمداو نیز پسر مولانا ابراهیم است این مطلع را از خود میداند :
7. ۲۵۱- مولانا صدر خیابانیاز خیابان شهر تبریز است . خط نستعلیق را بد نمی نوشت و در شعر تخلص او نجاتی است . این مطلع از اوست :
8. ۲۵۲- مولانا حافظ مجلسیاز شهر تبریز است و قرآن را حفظ کرده و قانون و شتر غو را بد نمی نوازد و در نقاری و خوش نویسی دستی دارد و سوای اینها بیست حیثیت می شمارد که دارم این مطلع از اوست :