پرش به محتوای اصلی
سام میرزا صفوی سام میرزا صفوی

صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات

۱۲۱- امیر سعد الحق

از سادات نور بخشی است در یزد متوطن بود در شعر نصیبی تخلص میکرد این مطلع از اوست :

وقت رفتن دست چون بر طرف دامن میزند

دامنی باشد که او بر آتش من میزند

و این مطلع از اوست :

ز شوقت پاره سازم جامه تا جان در بدن باشد

لباسی را که نتوان پاره کردن آن کفن باشد

ادامه‌ی صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات

  1. ۱۲۳- سید باقراز جمله سادات سمنان، بصباحت رخساری و لطافت گفتاری ممتاز و مستثنی است، این مطلع از اوست :
  2. ۱۲۴- میر علی کیااز سادات سیفی قزوین است جوان درویش نهاد نیکو اعتقاد است اوقات بکسب علوم می گذراند و طبعش از این شعر معلوم میتوان کرد .
  3. ۱۲۵- میر فدائیاز سادات خراطی استر آباد بود امیر عماد نام داشت . این اشعار از اوست :
  4. ۱۲۶- میر شکویاز سادات شیراز است و در صحافی و لاجورد شوئی وقوفی دارد و میگویند که در ساز هم دستی میزند این مطلع از اوست :
  5. ۱۲۷- امیر معزالدین حسین موسویطالب علم نیکو اخلاق است و در اشعار تخیلات نیک دارد این مطلع از اوست :
  6. ۱۲۸- سید علی کمونهبرادر زاده ی سید محمد ثانی است جوانی زیبا و خوش مشربست و خوش طبع و دل آور . در خدمت حضرت صاحبقرانی است این مطلع از اوست :
  7. ۱۲۹- میر ابوالمکارمحاضری تخلص میکند از نقبای مشهد مقدسه است جوانی است بانواع فضایل آراسته و چون هنوز سن او از بیست نگذشته است امید هست که بمراتب بلند برسد در جواب این غزل مولانا جامی که گفته است :
  8. ۱۳۰- میر افضل خواب بینولد سلطانعلی خواب بین است و وجه تسمیه میر مذکور چنین بود که هر کس را بهر طریق که میخواستی بخواب میدیدی، اما میر افضل در سادگی بر عکس پدر واقع شده بود . دیوان غزل ترتیب داده این مطلع از اشعار اوست :
همه‌ی صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات ←

سام میرزا صفوی درباره‌ی سام میرزا صفوی

ابوالنصر سام میرزا صفوی (تولد ۹۲۳ قمری در مراغه، وفات ۹۷۵ قمری در قلعهٔ قهقهه در نزدیکی مشگین‌شهر) از فرزندان شاه اسماعیل یکم صفوی است که اهل هنر بوده و کتاب تذکرهٔ سامی یا تحفهٔ سامی را به سال ۹۵۷ قمری نوشته است. در زمینهٔ خوشنویسی هم از او آثار قابل توجهی باقی است. سام میرزا به تحریک اطرافیانش یک بار به سرپیچی از بر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.