شمارهٔ ۳۷ - قطعه

ادامه‌ی قطعات

1. شمارهٔ ۳۹ - قطعههمیشه رسم جهانست اینکه نعمت را
2. شمارهٔ ۴۰ - قطعههست ثابت که اهل عرفان نیست
3. شمارهٔ ۴۱ - قطعهای همه باد و خاک و آتش و آب
4. شمارهٔ ۴۲ - قطعهخون که افسرد چه نفعش ز عناب رسد
5. شمارهٔ ۴۳ - قطعهگر ندانی چیست تمثال حرام اندوختن
6. شمارهٔ ۴۴ - قطعهگنج منست نیروی من بهر کسب و کار
7. شمارهٔ ۴۵ - قطعههزار شکر که هرچند خامه فرسودم
8. شمارهٔ ۴۶ - قطعهمرا صغیر تخلص به‌جا بود که سه چیز