شمارهٔ ۲۵ - قطعه
یک بنده تمام عمر خود را
ره با قدم غنای پوید
وز خالق و خلق بهر‌ام ساک
پیوسته ره فرار جوید
یک بنده ز فرط احتیاجات
در هر نفسی خدای گوید
زین فقر و غنا به گلشن دهر
بر گو که گل مراد بوید
چون در گذرند آب رحمت
از روی چه کس غبار شوید
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۷ - قطعهبر این سرا چه فانی مبند دل زنهار
- شمارهٔ ۲۸ - قطعهمبر رشک بر آنکه او را ملک
- شمارهٔ ۲۹ - قطعهاین شنیدی که نکته پردازی
- شمارهٔ ۳۰ - قطعهبود قرآن کتابی پای تا سر
- شمارهٔ ۳۱ - قطعهدریغ کان هنر اوستاد ما شیدا
- شمارهٔ ۳۲ - قطعهیکی را گه و بی گه اندر سرای
- شمارهٔ ۳۳ - قطعهاگر بکار تو افتد گره ز بازی چرخ
- شمارهٔ ۳۴ - قطعهحرمت دهقان بود لازم اگرچه بنده را
درباره‌ی صغیر اصفهانی
محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.