پرش به محتوای اصلی
پنجشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۵
دلار ۲۶۶٬۳۹۵ ▲۱.۲۱٪
سرتیترها
صفی علیشاه صفی علیشاه

۵۳- سوره النجم

۱- آیات ۱ تا ۴

بسم االله الرحمن الرحیم

وَ اَلنَّجْمِ إِذٰا هَویٰ (۱) مٰا ضَلَّ صٰاحِبُکُمْ وَ مٰا غَویٰ (۲) وَ مٰا یَنْطِقُ عَنِ اَلْهَویٰ (۳) إِنْ هُوَ إِلاّٰ وَحْیٌ یُوحیٰ (۴)

بنام خداوند بخشاینده مهربان

بستاره چون فرو شود (۱) یا بر آید یا فرو افتد که گمراه نشد صاحب شما و براه باطل نرفت (۲) و سخن نمی‌کند از خواهش نفس (۳) نیست آن مگر وحی که وحی کرده می‌شود (۴)

می خورد سوگند علام الغیوب

بر ستاره چونکه بنماید غروب

وآن وجود کامل است اندر فنا

در تجلی یا که قلب مصطفی (ص)

هستیِ وهمی کز او بُد مقتبس

در وجود مطلق آید منطمس

نجم ها گردند یکجا محو و مات

جمله در خورشید روز افزون ذات

چون بتابد نور خورشید وجود

نجم را هرگز نپنداری که بود

صورت استاره در خود گم شود

قطره چون باشد که در قلزم شود

چون پیمبر کرد ابطال بتان

مکیان گفتند گمره شد فلان

که ز آئین پدرها درگذشت

گمره آمد عقل و رایش یاوه گشت

آمد آیت که قسم بر جان او

یارتان گمره نشد بی گفتگو

نجم، اشارت بر دل پاک وی است

بر روان و جان چالاک وی است

کی شود گمره کسی کو را خدا

ره نماید، باز دارد از خطا

باعث این آیه شاید در نزول

بوده اینکه گفت با مردم رسول

هر دری که باز سوی مسجد است

سد کنند، امر از خدای واحد است

جز سرای مرتضی (ع) و فاطمه (س)

خانه ها را در ببندند آن همه

بَددلان گفتند این حکم از خطاست

میل او زین حکم سوی مرتضی است

آمد آیت که نشد یار شما

گمره و حکمی نفرمود از خطا

از هوی حرفی نگفت از امر و نهی

نیست نطقش جز که از تنزیل و وحی

ادامه‌ی ۵۳- سوره النجم

  1. ۳- آیات ۱۰ تا ۱۸فَأَوْحیٰ إِلیٰ عَبْدِهِ مٰا أَوْحیٰ (۱۰) مٰا کَذَبَ اَلْفُؤٰادُ مٰا رَأیٰ (۱۱) أَ فَتُمٰارُونَهُ عَلیٰ مٰا یَریٰ (۱۲) وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْریٰ (۱۳) عِنْدَ سِدْرَةِ اَلْمُنْتَهیٰ (۱۴) عِنْدَهٰا جَنَّةُ اَلْمَأْویٰ (۱۵) إِذْ یَغْشَی اَلسِّدْرَةَ مٰ
  2. ۴- آیات ۱۹ تا ۳۰أَ فَرَأَیْتُمُ اَللاّٰتَ وَ اَلْعُزّٰی (۱۹) وَ مَنٰاةَ اَلثّٰالِثَةَ اَلْأُخْریٰ (۲۰) أَ لَکُمُ اَلذَّکَرُ وَ لَهُ اَلْأُنْثیٰ (۲۱) تِلْکَ إِذاً قِسْمَةٌ ضِیزیٰ (۲۲) إِنْ هِیَ إِلاّٰ أَسْمٰاءٌ سَمَّیْتُمُوهٰا أَنْتُمْ وَ آبٰاؤُکُمْ مٰا أَنْزَلَ اَللّٰهُ
  3. ۵- آیات ۳۱ تا ۳۸وَ لِلّٰهِ مٰا فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِی اَلْأَرْضِ لِیَجْزِیَ اَلَّذِینَ أَسٰاؤُا بِمٰا عَمِلُوا وَ یَجْزِیَ اَلَّذِینَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَی (۳۱) اَلَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبٰائِرَ اَلْإِثْمِ وَ اَلْفَوٰاحِشَ إِلاَّ اَللَّمَمَ إِنَّ رَبَّکَ وٰاسِع
  4. ۶- آیات ۳۹ تا ۶۲وَ أَنْ لَیْسَ لِلْإِنْسٰانِ إِلاّٰ مٰا سَعیٰ (۳۹) وَ أَنَّ سَعْیَهُ سَوْفَ یُریٰ (۴۰) ثُمَّ یُجْزٰاهُ اَلْجَزٰاءَ اَلْأَوْفیٰ (۴۱) وَ أَنَّ إِلیٰ رَبِّکَ اَلْمُنْتَهیٰ (۴۲) وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکیٰ (۴۳) وَ أَنَّهُ هُوَ أَمٰاتَ وَ أَحْیٰا (۴۴)
همه‌ی ۵۳- سوره النجم ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.