پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۴۶- سوره الاحقاف

۸- آیات ۳۳ تا ۳۵

أَ وَ لَمْ یَرَوْا أَنَّ اَللّٰهَ اَلَّذِی خَلَقَ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضَ وَ لَمْ یَعْیَ بِخَلْقِهِنَّ بِقٰادِرٍ عَلیٰ أَنْ یُحْیِیَ اَلْمَوْتیٰ بَلیٰ إِنَّهُ عَلیٰ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۳۳) وَ یَوْمَ یُعْرَضُ اَلَّذِینَ کَفَرُوا عَلَی اَلنّٰارِ أَ لَیْسَ هٰذٰا بِالْحَقِّ قٰالُوا بَلیٰ وَ رَبِّنٰا قٰالَ فَذُوقُوا اَلْعَذٰابَ بِمٰا کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ (۳۴) فَاصْبِرْ کَمٰا صَبَرَ أُولُوا اَلْعَزْمِ مِنَ اَلرُّسُلِ وَ لاٰ تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ کَأَنَّهُمْ یَوْمَ یَرَوْنَ مٰا یُوعَدُونَ لَمْ یَلْبَثُوا إِلاّٰ سٰاعَةً مِنْ نَهٰارٍ بَلاٰغٌ فَهَلْ یُهْلَکُ إِلاَّ اَلْقَوْمُ اَلْفٰاسِقُونَ (۳۵)

آیا ندانستند که خدایی که آفرید آسمانها و زمین را و مانده نگشت در آفریدن آنها قادر است بر آنکه زنده گرداند مردگان را آری بدرستی که او بر همه چیزی تواناست (۳۳) و روزی که عرض کرده می‌شوند آنان که کافر شدند بر آتش آیا نیست این حق گویند آری بپروردگار ما گوئید پس بچشید آن عذاب را بسبب بودنتان که کفر می‌ورزیدند (۳۴) پس صبر کن هم چنان که صبر کردن صاحبان ثبات از رسولان و بشتاب مخواه برای ایشان گویا ایشان روزی که می‌بینند آنچه را وعده کرده می‌شوند درنگ نکردند جز ساعتی از روز رسانیدنیست پس آیا هلاک می‌شوند جز گروه فاسقان (۳۵)

این ندانستند آیا که خدا

آفرید از قدرت این ارض و سما

هم نشد زین آفریدن در تعب

هم نگشت از حفظ اشیاء مانده رب

شرح این در آیة الکرسی عیان

گفته ام با دقت ار خواهی بخوان

هست بر احیاء موتی قادر او

بل به هر چیزی توانا بی غلو

یاد کن روزی که اهل کفر چند

خود به دوزخ عرضه کرده می شوند

پس ملایکشان بگویند این عذاب

نیست آیا بر شما حق و صواب

می بگویند آری این حق است و راست

حق آن کو فاش و پنهان رب ماست

پس موکل گوید او ذُوقُواْ الْعَذَاب

زآنچه پوشاندید حق را در حجاب

صبر کن پس همچنان کاندر سبل

صبر کردند آن اولوالعزم از رسل

هم مکن تعجیل ای کامل نصاب

بهر نفی مشرکین یا بر عذاب

گوییا روزی که بینند این گروه

آنچه وعده داده گشتند از وجوه

می نکردستند در دنیا درنگ

جز که یک ساعت خود از یک روز تنگ

این بلاغی بود پس آیا تباه

می شود جز فاسق گم کرده راه

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.