پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۴۱- سوره فصّلت

۴- آیات ۱۹ تا ۲۳

وَ یَوْمَ یُحْشَرُ أَعْدٰاءُ اَللّٰهِ إِلَی اَلنّٰارِ فَهُمْ یُوزَعُونَ (۱۹) حَتّٰی إِذٰا مٰا جٰاؤُهٰا شَهِدَ عَلَیْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصٰارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِمٰا کٰانُوا یَعْمَلُونَ (۲۰) وَ قٰالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَیْنٰا قٰالُوا أَنْطَقَنَا اَللّٰهُ اَلَّذِی أَنْطَقَ کُلَّ شَیْ‌ءٍ وَ هُوَ خَلَقَکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ (۲۱) وَ مٰا کُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ یَشْهَدَ عَلَیْکُمْ سَمْعُکُمْ وَ لاٰ أَبْصٰارُکُمْ وَ لاٰ جُلُودُکُمْ وَ لٰکِنْ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اَللّٰهَ لاٰ یَعْلَمُ کَثِیراً مِمّٰا تَعْمَلُونَ (۲۲) وَ ذٰلِکُمْ ظَنُّکُمُ اَلَّذِی ظَنَنْتُمْ بِرَبِّکُمْ أَرْدٰاکُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ اَلْخٰاسِرِینَ (۲۳)

و روزی که حشر کرده شوند دشمنان خدا بسوی آتش پس ایشان باز داشته می‌شوند (۱۹) تا چون آمدند آن را گواهی داد بر ایشان گوش ایشان و دیدهای ایشان و پوستهای ایشان بآنچه بودند که می‌کردند (۲۰) و گفتند مر پوستهای خود را چرا گواهی دادید بر ما گفتند بسخن آورد ما را خدایی که بسخن آورد هر چیز را و او آفرید شما را نخستین بار و بسوی او باز می‌گردید (۲۱) و نبودید که پنهان می‌شدید که گواهی می‌دهد بر شما گوش شما و نه دیدهای شما و نه پوستهای شما و لیکن گمان کردید که خدا نمی‌داند بسیاری را از آنچه می‌کنید (۲۲) و آن بود گمان شما که گمان کردید بپروردگارتان هلاک گردانید شما را پس گردیدید از زیانکاران (۲۳)

یاد کن چون حشر کرده می شوند

دشمنان حق به نار پر گزند

بازشان دارند هر جا ز ابتلا

دم به دم حَتَّی إذَا جاءها

مر گواهی می دهد سمع و بصر

بهر ایشان از وقایع سر به سر

پوستهاشان همچنان باشد گواه

بر فعال زشت و کردار تباه

با جلود خود بگویند از چه راه

می دهید از ما گواهی بر گناه

می نمودیم از شما ما دفع ضر

همچنین خواهیمتان دور از خطر

این چنین گویند اعضاء در جواب

ناورید از ما ملامت یا عتاب

هم خدا آورد ما را در سخن

که به هر چیزی دهد نطق و دهن

او شما را اولین بار آفرید

سوی او هم باز گردیده شوید

می نبودید آنکه از حق مستتر

خود شما کردید اندر جهر و سرّ

زآنکه تا بدهد گواهی بر شما

گوشها و چشمها و جلدها

مستتر می داشتید از مردمان

فعل ناشایست خود را در جهان

بی خبر از آنکه آن دانای غیب

در تکلّم آورد ما را به عیب

داشتید این ظن کز آنچه می کنید

حق نداند اکثری را بر پدید

ظنّتان اینگونه بر پروردگار

که گمان بردید بُد مردود و خوار

زآن گمان بد ز جبّاران شدید

اندر این روز از زیانکاران شدید

در حدیث آمد که حق بی گفتگو

هست در نزد گمان بنده او

تا تو را چبود گمان از نیک و بد

بر تو جز پاداش ظنّت کی رسد

گر تو را ظنّ نکو باشد بر او

طاعت نیک است و پاداشت نکو

ور که ظنّت بد بود پاداش آن

هم بد آید وین سزد بر بد گمان

ادامه‌ی ۴۱- سوره فصّلت

  1. ۶- آیات ۳۰ تا ۳۶إِنَّ اَلَّذِینَ قٰالُوا رَبُّنَا اَللّٰهُ ثُمَّ اِسْتَقٰامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ اَلْمَلاٰئِکَةُ أَلاّٰ تَخٰافُوا وَ لاٰ تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ اَلَّتِی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ (۳۰) نَحْنُ أَوْلِیٰاؤُکُمْ فِی اَلْحَیٰاةِ اَلدُّنْیٰا وَ فِی
  2. ۷- آیات ۳۷ تا ۴۳وَ مِنْ آیٰاتِهِ اَللَّیْلُ وَ اَلنَّهٰارُ وَ اَلشَّمْسُ وَ اَلْقَمَرُ لاٰ تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لاٰ لِلْقَمَرِ وَ اُسْجُدُوا لِلّٰهِ اَلَّذِی خَلَقَهُنَّ إِنْ کُنْتُمْ إِیّٰاهُ تَعْبُدُونَ (۳۷) فَإِنِ اِسْتَکْبَرُوا فَالَّذِینَ عِنْدَ رَبِّکَ یُسَبِّح
  3. ۸- آیات ۴۴ تا ۴۸وَ لَوْ جَعَلْنٰاهُ قُرْآناً أَعْجَمِیًّا لَقٰالُوا لَوْ لاٰ فُصِّلَتْ آیٰاتُهُ ءَ أَعْجَمِیٌّ وَ عَرَبِیٌّ قُلْ هُوَ لِلَّذِینَ آمَنُوا هُدیً وَ شِفٰاءٌ وَ اَلَّذِینَ لاٰ یُؤْمِنُونَ فِی آذٰانِهِمْ وَقْرٌ وَ هُوَ عَلَیْهِمْ عَمًی أُولٰئِکَ یُنٰادَوْنَ مِ
  4. ۹- آیات ۴۹ تا ۵۴لاٰ یَسْأَمُ اَلْإِنْسٰانُ مِنْ دُعٰاءِ اَلْخَیْرِ وَ إِنْ مَسَّهُ اَلشَّرُّ فَیَؤُسٌ قَنُوطٌ (۴۹) وَ لَئِنْ أَذَقْنٰاهُ رَحْمَةً مِنّٰا مِنْ‌ بَعْدِ ضَرّٰاءَ مَسَّتْهُ لَیَقُولَنَّ هٰذٰا لِی وَ مٰا أَظُنُّ اَلسّٰاعَةَ قٰائِمَةً وَ لَئِنْ رُجِعْتُ إِلیٰ ر
همه‌ی ۴۱- سوره فصّلت ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.