پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۳- سوره آل عمران

۳۸- آیات ۱۱۳ تا ۱۱۶

لَیْسُوا سَوٰاءً مِنْ أَهْلِ اَلْکِتٰابِ أُمَّةٌ قٰائِمَةٌ یَتْلُونَ آیٰاتِ اَللّٰهِ آنٰاءَ اَللَّیْلِ وَ هُمْ یَسْجُدُونَ (۱۱۳) یُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِ وَ اَلْیَوْمِ اَلْآخِرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ اَلْمُنْکَرِ وَ یُسٰارِعُونَ فِی اَلْخَیْرٰاتِ وَ أُولٰئِکَ مِنَ اَلصّٰالِحِینَ (۱۱۴) وَ مٰا یَفْعَلُوا مِنْ خَیْرٍ فَلَنْ یُکْفَرُوهُ وَ اَللّٰهُ عَلِیمٌ بِالْمُتَّقِینَ (۱۱۵) إِنَّ اَلَّذِینَ کَفَرُوا لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُمْ أَمْوٰالُهُمْ وَ لاٰ أَوْلاٰدُهُمْ مِنَ اَللّٰهِ شَیْئاً وَ أُولٰئِکَ أَصْحٰابُ اَلنّٰارِ هُمْ فِیهٰا خٰالِدُونَ (۱۱۶)

نیستند یکسان از اهل کتاب گروهی باشند ایستاده می‌خوانند آیتهای خدا را اوقات شب و ایشان سجده می‌کنند (۱۱۳) می‌گروند بخدا و روز بازپسین و می‌فرمایند بخوبی و باز می‌دارند از ناشایسته و می‌شتابند در خیرات و آن گروه از شایستگانند (۱۱۴) و آنچه را می‌کنند از خوبی پس ناسپاسی کرده نمی‌شوند هرگز آن را و خدا دانا بپرهیزکارانست (۱۱۵) بدرستی که آنها که کافر شدند هرگز کفایت نکند از ایشان مالهاشان و نه فرزندانشان از خدا چیزی را و آن گروه اهل آتشند و ایشان در آن جاویدانند (۱۱۶)

مر مساوی نیستند اهل کتاب

فرقه ای ز ایشان سرند اندر ثواب

قائم و خوانندة آیات حق

ذاکر و ساجد به لیل اندر غسق

بر خدا و یوم دین از مؤمنان

آمر و ناهی ز حق بر مردمان

امر بر معروف و نهی از ناروا

میکنند از بهر فرمان خدا

سارع و ساعی به خیرات از یقین

وآن کسانند از عباد صالحین

از یهودان چند تن مسلم شدند

دیگرانشان طعنه بر ایمان زدند

که میان ما بُدند ایشان ذلیل

بَد نژاد و احمق و دزد و بخیل

خوب شد کز دین ما خارج شدند

در طریق مسلمین ناهج شدند

زآنکه ز ایشان بود ما را ننگ و عار

آمد این آیت پس از پروردگار

کز یهود آن ها که در دین آمدند

حق پرست و مؤمن و مسلم شدند

بُرده اند از راه دین فرمان حق

رسته اند از کفر و ظلم ماسبق

نیستند ایشان مساوی در نمود

با شیاطین بشر، یعنی یهود

آن کسان روشن دل و نورانیند

وین خسیسان، تیره و ظلمانیند

نیستشان در باطن و ظاهر فروغ

هر چه گویند از خدا باشد دروغ

برخلاف اهل ایمان و صلاح

کز خدا گشتند فایز بر فلاح

یَفعَلُواْ مِنْ خَیر یعنی می کنند

شکر نعمت های حق را بی گزند

نیستند ایشان به نعمت ناسپاس

اوست دانا بر عباد حق شناس

وآنکه کافر شد به نعمت از حسد

نیست کافر هیچشان مال و ولد

از خدا و نعمت او سرکشند

جاودان این فرقه اندر آتشند

ادامه‌ی ۳- سوره آل عمران

  1. ۴۰- آیات ۱۱۹ تا ۱۲۰هَٰٓأَنتُمۡ أُوْلَآءِ تُحِبُّونَهُمۡ وَلَا یُحِبُّونَکُمۡ وَتُؤۡمِنُونَ بِٱلۡکِتَٰبِ کُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوکُمۡ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوۡاْ عَضُّواْ عَلَیۡکُمُ ٱلۡأَنَامِلَ مِنَ ٱلۡغَیۡظِۚ قُلۡ مُوتُواْ بِغَیۡظِکُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِیمُۢ بِذَا
  2. ۴۱- آیات ۱۲۱ تا ۱۲۲وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِکَ تُبَوِّئُ اَلْمُؤْمِنِینَ مَقٰاعِدَ لِلْقِتٰالِ وَ اَللّٰهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ (۱۲۱) إِذْ هَمَّتْ طٰائِفَتٰانِ مِنْکُمْ أَنْ تَفْشَلاٰ وَ اَللّٰهُ وَلِیُّهُمٰا وَ عَلَی اَللّٰهِ فَلْیَتَوَکَّلِ اَلْمُؤْمِنُونَ (۱۲۲)
  3. ۴۲- آیات ۱۲۳ تا ۱۲۹وَ لَقَدْ نَصَرَکُمُ اَللّٰهُ بِبَدْرٍ وَ أَنْتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُوا اَللّٰهَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (۱۲۳) إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِینَ أَ لَنْ یَکْفِیَکُمْ أَنْ یُمِدَّکُمْ رَبُّکُمْ بِثَلاٰثَةِ آلاٰفٍ مِنَ اَلْمَلاٰئِکَةِ مُنْزَلِینَ (۱۲۴) بَلیٰ إِن
  4. ۴۳- آیات ۱۳۰ تا ۱۳۲یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا لاٰ تَأْکُلُوا اَلرِّبَوا أَضْعٰافاً مُضٰاعَفَةً وَ اِتَّقُوا اَللّٰهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (۱۳۰) وَ اِتَّقُوا اَلنّٰارَ اَلَّتِی أُعِدَّتْ لِلْکٰافِرِینَ (۱۳۱) وَ أَطِیعُوا اَللّٰهَ وَ اَلرَّسُولَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُون
  5. ۴۴- آیات ۱۳۳ تا ۱۳۴وَ سٰارِعُوا إِلیٰ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا اَلسَّمٰاوٰاتُ وَ اَلْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِینَ (۱۳۳) اَلَّذِینَ یُنْفِقُونَ فِی اَلسَّرّٰاءِ وَ اَلضَّرّٰاءِ وَ اَلْکٰاظِمِینَ اَلْغَیْظَ وَ اَلْعٰافِینَ عَنِ اَلنّٰاسِ وَ اَللّٰهُ ی
  6. ۴۵- آیات ۱۳۵ تا ۱۳۸وَ اَلَّذِینَ إِذٰا فَعَلُوا فٰاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُوا اَللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ یَغْفِرُ اَلذُّنُوبَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَ لَمْ یُصِرُّوا عَلیٰ مٰا فَعَلُوا وَ هُمْ یَعْلَمُونَ (۱۳۵) أُولٰئِکَ جَزٰاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ
  7. ۴۶- آیات ۱۳۹ تا ۱۴۳وَ لاٰ تَهِنُوا وَ لاٰ تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ اَلْأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ (۱۳۹) إِنْ یَمْسَسْکُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ اَلْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَ تِلْکَ اَلْأَیّٰامُ نُدٰاوِلُهٰا بَیْنَ اَلنّٰاسِ وَ لِیَعْلَمَ اَللّٰهُ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ
  8. ۴۷- آیات ۱۴۴ تا ۱۴۶وَ مٰا مُحَمَّدٌ إِلاّٰ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ اَلرُّسُلُ أَ فَإِنْ مٰاتَ أَوْ قُتِلَ اِنْقَلَبْتُمْ عَلیٰ أَعْقٰابِکُمْ وَ مَنْ یَنْقَلِبْ عَلیٰ عَقِبَیْهِ فَلَنْ یَضُرَّ اَللّٰهَ شَیْئاً وَ سَیَجْزِی اَللّٰهُ اَلشّٰاکِرِینَ (۱۴۴) وَ مٰا کٰانَ
همه‌ی ۳- سوره آل عمران ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.