پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۲۹- سوره العنکبوت

۱۵- آیات ۵۶ تا ۶۰

یٰا عِبٰادِیَ اَلَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِی وٰاسِعَةٌ فَإِیّٰایَ فَاعْبُدُونِ (۵۶) کُلُّ نَفْسٍ ذٰائِقَةُ اَلْمَوْتِ ثُمَّ إِلَیْنٰا تُرْجَعُونَ (۵۷) وَ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ اَلْجَنَّةِ غُرَفاً تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا اَلْأَنْهٰارُ خٰالِدِینَ فِیهٰا نِعْمَ أَجْرُ اَلْعٰامِلِینَ (۵۸) اَلَّذِینَ صَبَرُوا وَ عَلیٰ رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ (۵۹) وَ کَأَیِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لاٰ تَحْمِلُ رِزْقَهَا اَللّٰهُ یَرْزُقُهٰا وَ إِیّٰاکُمْ وَ هُوَ اَلسَّمِیعُ اَلْعَلِیمُ (۶۰)

ای بندگان من که ایمان آوردید بدرستی که زمین من فراخ است پس مرا بپرستید (۵۶) هر نفسی چشنده مرگ است پس بسوی ما برگردانیده می‌شوید (۵۷) و آنان که ایمان آوردند و کردند کارهای شایسته هر آینه جای می‌دهیم ایشان را از بهشت غرفهایی که می‌رود از زیر آنها نهرها جاودانیان در آن خوبست پاداش عمل‌کنندگان (۵۸) آنان که صبر کردند و بر پروردگارشان توکل می‌کنند (۵۹) و بسا از جنبنده که برنمیدارد روزیش را خدا روزی می‌دهد او را و شما را و اوست شنوای دانا (۶۰)

یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ آمَنُواْ

ارض من واسع بود آرید رو

ایمنی جویید در هجرت همه

پس پرستیدم بدون واهمه

هست هر نفسی چشنده مرگ چون

هر کجا ثُم إلَینَا تُرْجَعُون

آن کسان که بگرویدند از یقین

کارها کردند شایسته و متین

از جنان بدهیمشان جا در غُرَف

جویها جاری ز زیرش هر طرف

گفته ایم آن را گرت معلوم نیست

که مراد از تَحتِهَا الْأنْهَار چیست

اندر آن باشند ایشان جاودان

نِعمَ أجرُ الْعَالِمِین نعم الأمان

آن کسان کاندر اطاعت و ابتلا

صبر کردند و توکل بر خدا

بر توکل باشد ایشان را مدار

در امور خویش بر پروردگار

باشد از جنبندگان بسیار کآن

برندارد روزی خود در توان

می کند یعنی ذخیره جانور

رزق خود را تا رسد هنگام خور

می خورند از آن به اندازه دهن

حمل نتوانند کرد آن را به تن

حق دهد روزی بر آنها و شما

کو سمیع است و علیم اندر عطا

بشنود یعنی که گویید از کجا

می رسد در هجرت آن روزیِ ما

هم بداند کز کجا روزی دهد

وز چه راهی فتح و فیروزی دهد

بشنود یا استغاثه مور و مار

در مجاعت هم بداند سرّ کار

ادامه‌ی ۲۹- سوره العنکبوت

  1. ۱۷- آیات ۶۴ تا ۶۹وَ مٰا هٰذِهِ اَلْحَیٰاةُ اَلدُّنْیٰا إِلاّٰ لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ إِنَّ اَلدّٰارَ اَلْآخِرَةَ لَهِیَ اَلْحَیَوٰانُ لَوْ کٰانُوا یَعْلَمُونَ (۶۴) فَإِذٰا رَکِبُوا فِی اَلْفُلْکِ دَعَوُا اَللّٰهَ مُخْلِصِینَ لَهُ اَلدِّینَ فَلَمّٰا نَجّٰاهُمْ إِلَی اَلْبَرِّ
همه‌ی ۲۹- سوره العنکبوت ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.