۲۰- آیات ۷۴ تا ۷۵

وَ یَوْمَ یُنٰادِیهِمْ فَیَقُولُ أَیْنَ شُرَکٰائِیَ اَلَّذِینَ کُنْتُمْ تَزْعُمُونَ (۷۴) وَ نَزَعْنٰا مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ شَهِیداً فَقُلْنٰا هٰاتُوا بُرْهٰانَکُمْ فَعَلِمُوا أَنَّ اَلْحَقَّ لِلّٰهِ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ مٰا کٰانُوا یَفْتَرُونَ (۷۵)

و روزی که ندا کند ایشان را پس گوید کجایند انبازان من که بودید که گمان می‌بردید (۷۴) و برآوردیم از هر امّتی شاهدی پس گفتیم بیاورید دلیلتان را پس دانستند که حق مر خدا راست و گم شد از ایشان آنچه بودند که افترا می‌کردند (۷۵)