پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۲۷- سوره النمل

۱۴- آیات ۴۹ تا ۵۳

قٰالُوا تَقٰاسَمُوا بِاللّٰهِ لَنُبَیِّتَنَّهُ وَ أَهْلَهُ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِیِّهِ مٰا شَهِدْنٰا مَهْلِکَ أَهْلِهِ وَ إِنّٰا لَصٰادِقُونَ (۴۹) وَ مَکَرُوا مَکْراً وَ مَکَرْنٰا مَکْراً وَ هُمْ لاٰ یَشْعُرُونَ (۵۰) فَانْظُرْ کَیْفَ کٰانَ عٰاقِبَةُ مَکْرِهِمْ أَنّٰا دَمَّرْنٰاهُمْ وَ قَوْمَهُمْ أَجْمَعِینَ (۵۱) فَتِلْکَ بُیُوتُهُمْ خٰاوِیَةً بِمٰا ظَلَمُوا إِنَّ فِی ذٰلِکَ لَآیَةً لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ (۵۲) وَ أَنْجَیْنَا اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ کٰانُوا یَتَّقُونَ (۵۳)

گفتند سوگند خوردیم با هم بخدا که هر آینه شبیخون می‌زنیم او را و اهلش را پس هر آینه می‌گوییم مر وارثش را که حاضر نبودیم در جای هلاک اهل او و بدرستی که مائیم هر آینه راست‌گویان (۴۹) و مکر کردند مکر کردنی و مکر کردیم و ایشان نمی‌دانستند (۵۰) پس بنگر چگونه بود انجام مکر ایشان که ما هلاک کردیم ایشان را و قومشان را همه (۵۱) پس اینست خانه‌هاشان فرو ریخته بسبب آنکه ستم کردند بدرستی که در آن هر آینه آیتی است از برای گروهی که می‌دانند (۵۲) رهانیدیم آنان را که ایمان آوردند و بودند پرهیز می‌کردند (۵۳)

نُه نفر گفتند با هم بس شدید

که به حق سوگند می باید خورید

یا بگفتید این به حالی که قسم

خورده بودند از تبه کاری به هم

که شبیخون آوریم اندر طلب

بر وی و بر اهل او در نیم شب

جمله را بکشیم و بر صاحب دمش

این چنین گوییم اندر ماتمش

ما نبودیم ایچ حاضر که قتیل

گشت صالح هم نه بر خونش دخیل

راست گویانیم ما در گفتگو

بی خبر بودیم و دور از قتل او

مکرشان این بود و هم کردیم مکر

ما و جای مکر آوردیم مکر

مکر ایشان فتنه را کنکاش بود

مکر ما آن مکر را پاداش بود

می نبود آن بی شعوران را خبر

تا چه آرد مکرشان آخر به سر

پس ببین چون بُد مآل مکرشان

جمله را کردیم نابود از نشان

آن است پس افتاده خالی و خراب

خانه هاشان ناید از بیتی جواب

زآنچه کردند از ستم باشد در این

آیتی بر اهل دانش بالیقین

هم رهاندیم آن کسان را که به او

بودشان ایمان ز پرهیزی نکو

جمله با صالح بُدند آن جمع یار

مؤمنان بودند و هم پرهیزکار

ادامه‌ی ۲۷- سوره النمل

  1. ۱۶- آیات ۶۱ تا ۶۶أَمَّنْ جَعَلَ اَلْأَرْضَ قَرٰاراً وَ جَعَلَ خِلاٰلَهٰا أَنْهٰاراً وَ جَعَلَ لَهٰا رَوٰاسِیَ وَ جَعَلَ بَیْنَ اَلْبَحْرَیْنِ حٰاجِزاً أَ إِلٰهٌ مَعَ اَللّٰهِ بَلْ أَکْثَرُهُمْ لاٰ یَعْلَمُونَ (۶۱) أَمَّنْ یُجِیبُ اَلْمُضْطَرَّ إِذٰا دَعٰاهُ وَ یَکْشِفُ اَ
  2. ۱۷- آیات ۶۷ تا ۷۴وَ قٰالَ اَلَّذِینَ کَفَرُوا أَ إِذٰا کُنّٰا تُرٰاباً وَ آبٰاؤُنٰا أَ إِنّٰا لَمُخْرَجُونَ (۶۷) لَقَدْ وُعِدْنٰا هٰذٰا نَحْنُ وَ آبٰاؤُنٰا مِنْ قَبْلُ إِنْ هٰذٰا إِلاّٰ أَسٰاطِیرُ اَلْأَوَّلِینَ (۶۸) قُلْ سِیرُوا فِی اَلْأَرْضِ فَانْظُرُوا کَیْفَ کٰانَ عٰ
  3. ۱۸- آیات ۷۵ تا ۸۴وَ مٰا مِنْ غٰائِبَةٍ فِی اَلسَّمٰاءِ وَ اَلْأَرْضِ إِلاّٰ فِی کِتٰابٍ مُبِینٍ (۷۵) إِنَّ هٰذَا اَلْقُرْآنَ یَقُصُّ عَلیٰ بَنِی إِسْرٰائِیلَ أَکْثَرَ اَلَّذِی هُمْ فِیهِ یَخْتَلِفُونَ (۷۶) وَ إِنَّهُ لَهُدیً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ (۷۷) إِنَّ رَبَّکَ
  4. ۱۹- آیات ۸۵ تا ۹۰وَ وَقَعَ اَلْقَوْلُ عَلَیْهِمْ بِمٰا ظَلَمُوا فَهُمْ لاٰ یَنْطِقُونَ (۸۵) أَ لَمْ یَرَوْا أَنّٰا جَعَلْنَا اَللَّیْلَ لِیَسْکُنُوا فِیهِ وَ اَلنَّهٰارَ مُبْصِراً إِنَّ فِی ذٰلِکَ لَآیٰاتٍ لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ (۸۶) وَ یَوْمَ یُنْفَخُ فِی اَلصُّورِ فَفَزِع
  5. ۲۰- آیات ۹۱ تا ۹۳إِنَّمٰا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ اَلْبَلْدَةِ اَلَّذِی حَرَّمَهٰا وَ لَهُ کُلُّ شَیْ‌ءٍ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ مِنَ اَلْمُسْلِمِینَ (۹۱) وَ أَنْ أَتْلُوَا اَلْقُرْآنَ فَمَنِ اِهْتَدیٰ فَإِنَّمٰا یَهْتَدِی لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنّ
همه‌ی ۲۷- سوره النمل ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.