پرش به محتوای اصلی
پنجشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۵
دلار ۲۶۶٬۳۹۵ ▲۱.۲۱٪
سرتیترها
صفی علیشاه صفی علیشاه

۲۱- سوره الانبیاء

۹- آیات ۶۹ تا ۷۰

قُلْنٰا یٰا نٰارُ کُونِی بَرْداً وَ سَلاٰماً عَلیٰ إِبْرٰاهِیمَ (۶۹) وَ أَرٰادُوا بِهِ کَیْداً فَجَعَلْنٰاهُمُ اَلْأَخْسَرِینَ (۷۰)

گفتیم ای آتش باش سرد و سلامت بر ابراهیم (۶۹) و خواستند باو مکری پس کردیم ایشان را از زیانکارتران (۷۰)

پس بر آتش حکم از داور رسید

آیت یَا نَارُ کُونِی در رسید

باش ای آتش بر ابراهیم سرد

هم سلامت نفسرد تا او ز بَرد

در زمان آتش فتاد از اشتعال

شعله ها شد جمله جنّات وصال

پس برون از آن بهشت دلفروز

شاد و خرم آمد او بعد از سه روز

خواستند از بهر او کیدی چنین

پس شدند آنها زیانکار و غبین

« مأمور شدن پشه بر هلاکت نمرودیان »

پشه را پس داد فرمان در فراغ

رفت تا نمرودیان را بر دماغ

تا که حیوانی چنان نابود و خُرد

مغز آن نابخردان را جمله خورد

آنکه آید با خدا اندر نبرد

زو برآرد پشه ای بایست کرد

این دماغ افزون بُد از خرطوم پیل

چون ز نیش پشه ای گشتی ذلیل

تو ز کرکس می شدی بر آسمان

برنشاندت پشه بر بال آن چنان

گفت من بر آسمانت دورتر

می برم از کرکسان ای مغز خر

آنکه زور پشه می چربید بر او

حاجتش نبود به کرکس یک تسو

بادِ بال بق برد او را ز جای

بالد آنگه که نگنجم در فضای

این زمینم بهر گنجایش کم است

تنگ بر جسم مُدمّغ عالم است

بایدم زین ره شدن بر آسمان

نی ز راهش بل ز بال کرکسان

راه آن از ما و من بگذشتن است

از وجود خویش فانی گشتن است

هل خودیّت با من آ کز لامکان

بگذرانم مر تو را در یک زمان

چون تویی بر پیل خودبینی سوار

زیبد آن کت پشه ای سازد مهار

گویدت گردون نه جای احمق است

رهنما تا دوزخت کافی بق است

رو تو ابراهیم سوی ارض شام

لایقت بابل نباشد بر مقام

رو تو تا نمرود را بی عایقش

من برم آنجا که باشد لایقش

ادامه‌ی ۲۱- سوره الانبیاء

  1. ۱۱- آیه ۷۸وَ دٰاوُدَ وَ سُلَیْمٰانَ إِذْ یَحْکُمٰانِ فِی اَلْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِیهِ غَنَمُ اَلْقَوْمِ وَ کُنّٰا لِحُکْمِهِمْ شٰاهِدِینَ (۷۸)
  2. ۱۲- آیات ۷۹ تا ۸۲فَفَهَّمْنٰاهٰا سُلَیْمٰانَ وَ کُلاًّ آتَیْنٰا حُکْماً وَ عِلْماً وَ سَخَّرْنٰا مَعَ دٰاوُدَ اَلْجِبٰالَ یُسَبِّحْنَ وَ اَلطَّیْرَ وَ کُنّٰا فٰاعِلِینَ (۷۹) وَ عَلَّمْنٰاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَکُمْ لِتُحْصِنَکُمْ مِنْ بَأْسِکُمْ فَهَلْ أَنْتُمْ شٰاکِرُونَ
  3. ۱۳- آیات ۸۳ تا ۸۴وَ أَیُّوبَ إِذْ نٰادیٰ رَبَّهُ أَنِّی مَسَّنِیَ اَلضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ اَلرّٰاحِمِینَ (۸۳) فَاسْتَجَبْنٰا لَهُ فَکَشَفْنٰا مٰا بِهِ مِنْ ضُرٍّ وَ آتَیْنٰاهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنٰا وَ ذِکْریٰ لِلْعٰابِدِینَ (۸۴)
  4. ۱۴- آیات ۸۵ تا ۸۶وَ إِسْمٰاعِیلَ وَ إِدْرِیسَ وَ ذَا اَلْکِفْلِ کُلٌّ مِنَ اَلصّٰابِرِینَ (۸۵) وَ أَدْخَلْنٰاهُمْ فِی رَحْمَتِنٰا إِنَّهُمْ مِنَ اَلصّٰالِحِینَ (۸۶)
  5. ۱۵- آیات ۸۷ تا ۸۸وَ ذَا اَلنُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغٰاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَیْهِ فَنٰادیٰ فِی اَلظُّلُمٰاتِ أَنْ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنْتَ‌ سُبْحٰانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ اَلظّٰالِمِینَ (۸۷) فَاسْتَجَبْنٰا لَهُ وَ نَجَّیْنٰاهُ مِنَ اَلْغَمِّ وَ کَذٰلِکَ نُنْجِی
  6. ۱۶- آیات ۸۹ تا ۱۰۰وَ زَکَرِیّٰا إِذْ نٰادیٰ رَبَّهُ رَبِّ لاٰ تَذَرْنِی فَرْداً وَ أَنْتَ خَیْرُ اَلْوٰارِثِینَ (۸۹) فَاسْتَجَبْنٰا لَهُ وَ وَهَبْنٰا لَهُ یَحْییٰ وَ أَصْلَحْنٰا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ کٰانُوا یُسٰارِعُونَ فِی اَلْخَیْرٰاتِ وَ یَدْعُونَنٰا رَغَباً وَ رَهَب
  7. ۱۷- آیات ۱۰۱ تا ۱۰۶إِنَّ اَلَّذِینَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا اَلْحُسْنیٰ أُولٰئِکَ عَنْهٰا مُبْعَدُونَ (۱۰۱) لاٰ یَسْمَعُونَ حَسِیسَهٰا وَ هُمْ فِی مَا اِشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خٰالِدُونَ (۱۰۲) لاٰ یَحْزُنُهُمُ اَلْفَزَعُ اَلْأَکْبَرُ وَ تَتَلَقّٰاهُمُ اَلْمَلاٰئِکَةُ هٰذٰا یَ
  8. ۱۸- آیات ۱۰۷ تا ۱۱۲وَ مٰا أَرْسَلْنٰاکَ إِلاّٰ رَحْمَةً لِلْعٰالَمِینَ (۱۰۷) قُلْ إِنَّمٰا یُوحیٰ إِلَیَّ أَنَّمٰا إِلٰهُکُمْ إِلٰهٌ وٰاحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ (۱۰۸) فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ آذَنْتُکُمْ عَلیٰ سَوٰاءٍ وَ إِنْ أَدْرِی أَ قَرِیبٌ أَمْ بَعِیدٌ مٰا تُوع
همه‌ی ۲۱- سوره الانبیاء ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.