پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۲- سوره البقره

۱۴۶- آیه ۲۸۴

لِلّٰهِ مٰا فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِی اَلْأَرْضِ وَ إِنْ تُبْدُوا مٰا فِی أَنْفُسِکُمْ أَوْ تُخْفُوهُ یُحٰاسِبْکُمْ بِهِ اَللّٰهُ فَیَغْفِرُ لِمَنْ یَشٰاءُ وَ یُعَذِّبُ مَنْ یَشٰاءُ وَ اَللّٰهُ عَلیٰ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۲۸۴)

مر خدا راست آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است و اگر اظهار کنید آنچه در نفسهای شماست یا نهان داریدش محاسبه می‌کند شما را بآن خدا پس می‌آمرزد برای آنکه خواهد و عذاب می‌کند آن را که می‌خواهد و خدا بر همه چیزی تواناست (۲۸۴)

هست از حق آنچه در ارض و سماست

واقف از وزن و شمار ماسواست

آنچه اندر نفس خود مخفی کنید

یا که ظاهر، داند آن شاه فرید

مینماید مر شما را او شمار

بر وی اعنی بر فعال و بر شعار

پس بیامرزد هر آن کس را که خواست

هم معذّب دارد آن را کش سزاست

مر توانایی است حق را در امور

بر هر آن چیزی است قادر بی قصور

قصر یعنی نیست قدرت بر گزاف

قدرتش باشد به حکمت بی خلاف

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.