صفی علیشاه
نعمت خود بر صفی کرد او تمام
شاید ار گویم سپاسش صبح و شام
جز عنایات این نبود از ذوالجلال
که به نظم این نامه آید در دو سال
کی مرا این بود هرگز در گمان
یا گمان هیچ کس از بخردان
که دو سال این نامه بر پایان رسد
بل به عمری تا که بر لب جان رسد
درباره‌ی صفی علیشاهمیرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.