پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۱۱۰- سوره النّصر

۱- آیات ۱ تا ۳

بسم االله الرحمن الرحیم

إِذٰا جٰاءَ نَصْرُ اَللّٰهِ وَ اَلْفَتْحُ (۱) وَ رَأَیْتَ اَلنّٰاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اَللّٰهِ أَفْوٰاجاً (۲) فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَ اِسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ کٰانَ تَوّٰاباً (۳)

‌ بنام خداوند بخشاینده مهربان

چون آید یاری کردن خدا و فتح مکه (۱) و بینی مردمان را که در می‌آیند در دین خدا فوج فوج (۲) پس تسبیح کن بحمد پروردگار خود و طلب آمرزش کن از او بدرستی که اوست قبول کننده توبه (۳)

چونکه یاری کردن آید از خدا

هم زمان فتح مکه بر شما

چون ببینی مردمان در دین حق

فوج فوج آیند هر روز از فرق

وعدة حق بر تو خوا هد گشت راست

نیست شک در آنچه معهود از خداست

پس تو کن تنزیه مقرون بر سپاس

هر دم از پروردگارت بی قیاس

هم کن آمرزش ز فضل او طلب

که بود توبه پذیر از بنده رب

اکثری گویند این آیت نزول

یافت پیش از فتح مکه بر رسول

شرح فتح مکه و آن داستان

گر که خواهی جمله از تاریخ خوان

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.