پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۱۰۵- سوره الفیل

۱- آیات ۱ تا ۵

بسم االله الرحمن الرحیم

أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِأَصْحٰابِ اَلْفِیلِ (۱) أَ لَمْ یَجْعَلْ کَیْدَهُمْ فِی تَضْلِیلٍ (۲) وَ أَرْسَلَ عَلَیْهِمْ طَیْراً أَبٰابِیلَ (۳) تَرْمِیهِمْ بِحِجٰارَةٍ مِنْ سِجِّیلٍ (۴) فَجَعَلَهُمْ کَعَصْفٍ مَأْکُولٍ (۵)

بنام خدای بخشایندۀ مهربان

آیا ندیدی که چگونه کرد پروردگار تو باصحاب فیل (۱) آیا نگردانید مگر ایشان را در تباهی (۲) و فرستاد بر ایشان نوعی پرنده فوج فوج (۳) که می‌انداخت ایشان را بسنگی از سجیل (۴) پس گردانید ایشان را چون برگ خورده شده (۵)

مر ندیدی این تو آیا در سبیل

که چه ربّت کرد با اصحاب فیل

بر شکست اهل حبش را بر چنان

با طیوری بس به جثه ناتوان

می نگردانید کید آن فرق

باطل و گمراه آیا آنکه حق

قصد ایشان بود تخریب حرم

کردشان تَضلیل پس ربّ الکرم

خود فرستاد او بر ایشان با شکوه

فوجِ مرغان را گروه اندر گروه

می فکند آن هر یکی سنگی ز گِل

مَرد و مرکب را نمودی مضمحل

پس بگردانید ایشان را اِله

خُرد گشته بر مثال برگ کاه

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.