پرش به محتوای اصلی
صفای اصفهانی صفای اصفهانی

مثنوی

بخش ۱۷ - سؤال هفتم

چنین کردند از قومی روایت

که سیر سالکان دارد نهایت

و گوید آنکه در گفتش خطا نیست

که سیر آدمی را انتهی نیست

توان دادن درین گفتار توفیق

و یا باشد یکی بیرون ز تحقیق

ادامه‌ی مثنوی

  1. بخش ۱۹ - ادامهز سلاک آنکه یحیی بین معاذست
  2. بخش ۲۰ - سؤال هشتمچه باشد حکمت منطوق و مسکوت
  3. بخش ۲۱ - جواببما ده ساقی از آن باده صاف
  4. بخش ۲۲ - فی المناجاتخدایا سینه من را صفا ده
  5. بخش ۲۳ - توضیحز من بنیوش هان اسرار دیگر
  6. بخش ۲۴ - سؤال نهمبرین سیرند ثابت اهل اسرار
  7. بخش ۲۵ - جواببریز ای ساقی ای جامت سر جم
  8. بخش ۲۶ - توضیحچو موسی طبل ار نی زد بنوبت
همه‌ی مثنوی ←

صفای اصفهانی درباره‌ی صفای اصفهانی

محمدحسین صفای فریدنی معروف به صفای اصفهانی (زادهٔ ۱۲۶۹ هجری قمری در فریدن در غرب استان اصفهان، درگذشته به سال ۱۳۲۲ هجری قمری) از شاعران فارسی‌سرای ایران در قرن سیزدهم هجری می‌باشد. وی تحصیلات ابتدایی را در فریدن و اصفهان پشت سر گذاشت. سپس به همراه برادرش علی‌محمد متخلص به حکیم به تهران رفت و در تهران به تحصیل مشغول گش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.