فهرست اشعار
- تکبیت شمارهٔ ۹۰۱ مرا ز روز قیامت غمی که هست این است
- تکبیت شمارهٔ ۹۰۲ شکسته حالی من پیش یار باید دید
- تکبیت شمارهٔ ۹۰۳ بنمایید به جز آینه و آب، کسی
- تکبیت شمارهٔ ۹۰۴ هر جا که کند گرد غم از دور سیاهی
- تکبیت شمارهٔ ۹۰۵ از قید فلک بر زده دامن بگریزید
- تکبیت شمارهٔ ۹۰۶ ماتمکدهٔ خاک، سزاوار وطن نیست
- تکبیت شمارهٔ ۹۰۷ احوال من مپرس، که با صد هزار درد
- تکبیت شمارهٔ ۹۰۸ نیست از خونابه نوشان هیچ کس جز من به جا
- تکبیت شمارهٔ ۹۰۹ آه از این شورش که ناز دولت بیدار را
- تکبیت شمارهٔ ۹۱۰ مدتی سجادهٔ تقوی به دوش انداختی
- تکبیت شمارهٔ ۹۱۱ گلشن از نازک نهالان یک تن سیمین شده است
- تکبیت شمارهٔ ۹۱۲ میدان تیغ بازی برق است روزگار
- تکبیت شمارهٔ ۹۱۳ فریب زندگی تلخ داد دایه مرا
- تکبیت شمارهٔ ۹۱۴ زندگی با هوشیاری زیر گردون مشکل است
- تکبیت شمارهٔ ۹۱۵ میزنم بر کوچهٔ دیوانگی در این بهار
- تکبیت شمارهٔ ۹۱۶ یوسف ما در ترازو چند باشد همچو سنگ؟
- تکبیت شمارهٔ ۹۱۷ چه ماتم است ندانم نهفته در دل خاک؟
- تکبیت شمارهٔ ۹۱۸ صحبت صافدلان برق صفت در گذرست
- تکبیت شمارهٔ ۹۱۹ شاهی و عمر ابد هر دو به یک کس ندهند
- تکبیت شمارهٔ ۹۲۰ به هر روش که توانی خراب کن تن را
- تکبیت شمارهٔ ۹۲۱ عاجز بود ز حفظ عنان دست رعشه دار
- تکبیت شمارهٔ ۹۲۲ یارب مرا ز پرتو منت نگاه دار
- تکبیت شمارهٔ ۹۲۳ پیر مغان ز توبه ترا منع اگر کند
- تکبیت شمارهٔ ۹۲۴ در زیر خرقه شیشهٔ می را نگاه دار
- تکبیت شمارهٔ ۹۲۵ شب را اگر از مرده دلی زنده نداری
- تکبیت شمارهٔ ۹۲۶ به شکر این که شدی پیشوای گرمروان
- تکبیت شمارهٔ ۹۲۷ حاصل این مزرع ویران به جز تشویش نیست
- تکبیت شمارهٔ ۹۲۸ نسخهٔ مغلوط عالم قابل اصلاح نیست
- تکبیت شمارهٔ ۹۲۹ جان قدسی در تن خاکی دو روزی بیش نیست
- تکبیت شمارهٔ ۹۳۰ کاش در زندگی از خاک مرا برمی داشت
- تکبیت شمارهٔ ۹۳۱ عقل پیری ز من ایام جوانی مطلب
- تکبیت شمارهٔ ۹۳۲ از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهار
- تکبیت شمارهٔ ۹۳۳ گر به جرم سینه صافی سنگبارانت کنند
- تکبیت شمارهٔ ۹۳۴ خبر حسرت آغوش تهیدست مرا
- تکبیت شمارهٔ ۹۳۵ به پیری، گفتم از دامان دنیا دست بردارم
- تکبیت شمارهٔ ۹۳۶ چون زمین نرم از من گرد بر میآورند
- تکبیت شمارهٔ ۹۳۷ پیران تلاش رزق فزون از جوان کنند
- تکبیت شمارهٔ ۹۳۸ مانند آب چشمه ز کاوش فزون شود
- تکبیت شمارهٔ ۹۳۹ دارد نظر به خانه خرابان همیشه عشق
- تکبیت شمارهٔ ۹۴۰ فروغ عاریت بانور ذاتی برنمیآید
- تکبیت شمارهٔ ۹۴۱ چراغ مسجد از تاریکی میخانه افروزد
- تکبیت شمارهٔ ۹۴۲ زندان به روزگار شود دلنشین و ما
- تکبیت شمارهٔ ۹۴۳ از سنگلاخ دنیا، ای شیشه بار بگذر
- تکبیت شمارهٔ ۹۴۴ هنگام بازگشت است، نه وقت سیر و گشت است
- تکبیت شمارهٔ ۹۴۵ صبح آگاهی شود گفتم مرا موی سفید
- تکبیت شمارهٔ ۹۴۶ بغیر عشق که از کار برده دست و دلم
- تکبیت شمارهٔ ۹۴۷ لامکانی شو که تبدیل مکان آب و گل
- تکبیت شمارهٔ ۹۴۸ به گفتگو نرود کار عشق پیش و مرا
- تکبیت شمارهٔ ۹۴۹ ز حرف سرد ناصح غفلتم افزود بر غفلت
- تکبیت شمارهٔ ۹۵۰ فرصت نمیدهد که بشویم ز دیده خواب
- تکبیت شمارهٔ ۹۵۱ دل میشود سیاه ز فانوس بی چراغ
- تکبیت شمارهٔ ۹۵۲ صبح است ساقیا می چون آفتاب گیر
- تکبیت شمارهٔ ۹۵۳ ذوقی است جانفشانی یاران به اتفاق
- تکبیت شمارهٔ ۹۵۴ جز گوشهٔ قناعت ازین خاکدان مگیر
- تکبیت شمارهٔ ۹۵۵ اشکم ز دل به چهره دویدن گرفت باز
- تکبیت شمارهٔ ۹۵۶ نبضی که بود از رگ خواب آرمیدهتر
- تکبیت شمارهٔ ۹۵۷ رنگ من کرده به بال وپر عنقا پرواز
- تکبیت شمارهٔ ۹۵۸ زاهد خشک کجا، گریهٔ مستانه کجا؟
- تکبیت شمارهٔ ۹۵۹ صافی و تیرگی آب ز سرچشمه بود
- تکبیت شمارهٔ ۹۶۰ کدام آبله پا عزم این بیابان کرد؟
متن اشعار به نقل از گنجور.