صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۹۸۷
عیار گفتگوی او نمی‌دانم، همین دانم
که در فریاد آرد بوسه را لبهای خاموشش
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۸۹به زور، چهرهٔ خود را شکفته می‌دارم
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۰به عزم رفتن از گلزار چون قامت برافرازد
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۱به آه سرد من آن شاخ گل سر در نمی‌آرد
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۲دل بی‌طاقتی چون طفل بدخو در بغل دارم
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۳بازی جنت مخور، کز بهر عبرت بس بود
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۴می‌کند مستی گوارا تلخی ایام را
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۵ساحلی نیست به از شستن دست از جانش
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۶آن که در آینه بیتاب شد از طلعت خویش
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.