صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۵
خانه بر دوشان مشرب از غریبی فارغند
چون کمان در خانهٔ خویشند هر جا می‌روند
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۷بریز بار تعلق که شاخه‌های درخت
- تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۸شد سخن در روزگار ما چنان کاسد که خلق
- تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۹درکوی مکافات، محال است که آخر
- تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۰گفتم از گردون گشاید کار من، شد بسته‌تر
- تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۱زود می‌پاشد ز هم در پیری اوراق حواس
- تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۲بر نمی‌دارد زمین خاکساری امتیاز
- تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۳دیوانهٔ ما را نخریدند به سنگی
- تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۴دل دیوانهٔ من قابل زنجیر نبود
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.