صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۶۹۰
من که روزی از دل خود می‌خورم در آتشم
وای بر آنکس که نعمتهای الوان می‌خورد
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۶۹۲دل را به هم شکن که ازین بحر پر خطر
- تک‌بیت شمارهٔ ۶۹۳ز مرگ تلخ پروا نیست بی برگ و نوایان را
- تک‌بیت شمارهٔ ۶۹۴کدام آتش زبان کرد این دعا در حق من یارب
- تک‌بیت شمارهٔ ۶۹۵به آه داشتم امیدها، ندانستم
- تک‌بیت شمارهٔ ۶۹۶فریب عقل خوردم، دامن مستی رها کردم
- تک‌بیت شمارهٔ ۶۹۷چه مشکل خوان خطی دارد سر زلف پریشانش
- تک‌بیت شمارهٔ ۶۹۸نیم سنگ فلاخن، لیک دارم بخت ناسازی
- تک‌بیت شمارهٔ ۶۹۹جنونی کو که آتش در دل پر شورم اندازد
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.