صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۷
که باز حرف گلوگیر توبه را سرکرد؟
که در بدیههٔ مینای می روانی نیست
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۹مجنون به ریگ بادیه غمهای خود شمرد
- تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۰چه ز اندیشه تجرید به خود میلرزی ؟
- تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۱دل ز جمعیت اسباب چو برداشتنی است
- تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۲من به اوج لامکان بردم، وگرنه پیش ازین
- تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۳قاصدان را یکقلم نومید کردن خوب نیست
- تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۴آن که گریان به سر خاک من آمد چون شمع
- تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۵بر سر کوی تو غوغای قیامت می‌بود
- تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۶بی خبر می‌گذرد عمر گرامی، افسوس
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.