صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۶
نیست پروای عدم، دِل‌زَده‌ی هستی را
از قفس، مرغ به هرجا که رَوَد، بُستان است
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۸از شب بخت سیاهم صبح امیدی نزاد
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۹غافل مشو زِ مرگ، که در چَشمِ اهلِ هوش
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۰کفارهٔ شراب‌خوری‌های بی‌حساب
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۱روشندلان همیشه سفر در وطن کنند
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۲در محرم تا چه خونها در دل مردم کند
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۳می‌شوم من داغ، هر کس را که می‌سوزد فلک
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۴جوی شیر از جگرِ سنگ بُریدن، سهل است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۵سیل درماندهٔ کوتاهی دیوار من است
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.