صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۹
جُز این‌که داد سَرِ خویش را به باد، حباب
چه طَرْف بَست، نَدانم، زِ پوچ‌گویی‌ها؟
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۱نمی‌خلد به دلی نالهٔ شکایت من
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۲از رُخ‌اَت، آیینه را، خوش‌دولتی، رو داده است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۳بهشت بر مژه تصویر می‌کند مهتاب
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۴فروغ صحبت روشندلان غنیمت دان
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۵ایمنی جستم ز ویرانی، ندانستم که چرخ
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۶شاه و گدا، به دیده‌ی دریادِلان، یکی است
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۷از چشم نیم‌مست تو با یک جهان شراب
- تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۸من در حجاب عشقم و او در نقاب شرم
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.