صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۹
مَرا از قیدِ مذهب‌ها، بُرون آوَرْد، عشقِ او
که چون خورشید طالع شد، نهان گردند، کوکب‌ها
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۱گفت‌وگوی کفر و دین، آخر به یک‌جا می‌کِشَد
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۲بر کلاه خود حباب‌آسا چه می‌لرزی، که شد
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۳تا کَرد تَرکِ مِی دِلَم، یک شربتْ آبِ خوش نَخورد
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۴نمی‌بود این‌قَدَر خوابِ غرورِ دِل‌بَران، سنگین
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۵دِلَم به پاکیِ دامانِ غنچه می‌لرزد
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۶صحبت غنیمت است به هم چون رسیده‌ایم
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۷نیست صائب ملک تنگ بی‌غمی جای دو شاه
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۸چو فَردِ آیِنه، با کاینات، یِک‌رو باش
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.