صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۴
فیض ما دیوانگان کم نیست از ابر بهار
خوشه بندد دانهٔ زنجیر در زندان ما
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۶از بال و پر غبار تمنا فشانده‌ایم
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۷روزگاری است که در دیر مغان می‌ریزد
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۸نسیمِ صبحِ فَنا، تیغ بَر کَف، اِستادَه‌ست
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۹«پیری» و «طفل‌مَزاجی»، به‌هم آمیخته‌ایم
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۰غنچهٔ دلگیر ما را برگ شکرخند نیست
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۱هرچَند دیده‌ها را، نادیده می‌شُماری
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۲گفتیم: وقتِ پیری، در گوشه‌ای نشینیم
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۳خوش بُوَد، دَر قَدَمِ صاف‌دِلان، جان‌دادن
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.