صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۴
هرکه پا کَج می‌گذارد، ما دلِ خود می‌خوریم
شیشه‌ی ناموسِ عالَم دَر بَغَل داریم، ما
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۶هیچ کس را دل نمی‌سوزد به درد ما، مگر
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۷آن‌چه ما از دِل‌سیاهی، با جوانی کرده‌ایم
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۸نیست در طینت جدایی عاشق و معشوق را
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۹از شبیخون خمار صبحدم آسوده‌ایم
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۰چَشمِ ما، چون زاهِدان، بَر میوه‌ی فِردوس، نیست
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۱از حجابِ عشق، نَتْوانیم بالا کَرد، سَر
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۲با رفیقان موافق، بند و زندان گلشن است
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۳دَر گرفتاری، زِ بَس ثابت‌قدم اُفتاده‌ایم
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.