صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۹
به امّیدی که چون بادِ بهار از دَر دَرون آیی
چو گُل، در دستِ خود داریم، نقدِ زندگانی را
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۱سزای توست چون گل گریهٔ تلخ پشیمانی
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۲شکایت‌نامهٔ ما، سنگ را در گریه می‌آرد
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۳میان اگر نکنی باز، اختیار از توست
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۴با نامرادی از همه کس زخم می‌خوریم
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۵دَر رَزم‌گَه، برهنه چو شمشیر، می‌رَویم
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۶تا دور ازان لب شکرین همچو نی شدیم
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۷شیوهٔ ما سخت‌جانان، نیست اظهارِ ملال
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۸گریه بَر حالِ کَسان، بیش‌تر از خود داریم
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.