صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۴
شاید به جوی رفته کند آب بازگشت
چون شد تهی ز باده، مبین خوار شیشه را
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۶شد جهان در چشمِ من، از رفتنِ جانان، سیاه
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۷مِیلِ دل، با طاقِ اَبروی بُتان، امروز نیست
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۸آسمان‌ها، دَر شکستِ من، کَمرها بسته‌اند
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۹از خرابی، چون نگه دارم دلِ دیوانه را؟
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۰حسن و عشق پاک را شرم و حیا در کار نیست
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۱رَحم کُن بَر ما سیـَه‌بَختان، که: با آن سَرکِشی
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۲کم نشد از گریه اندوهی که در دل داشتم
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۳دریاب اگر اهل دلی، پیشتر از صبح
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.